Spain is different

Η επέτειος της 6ης Δεκεμβρίου

mafy — Sun, 06 Dec 2009 22:34:08 +0000

Σήμερα γιορτάζουμε τα 31 χρόνια του συντάγματος.
Ειρωνία, ε; Κι εγώ αυτό σκεφτόμουν. Εδώ είναι μια επέτιος της δημοκρατίας και κει μια επέτειος έλλειψης δημοκρατίας.
Ευτυχώς που μετακόμισα και δεν ακούω πιά τα βεγγαλικά της γιορτής. (Μπαμ, μπαμ, μπαμ.)

Πες μου, πώς το λύνεις;

mafy — Sun, 22 Nov 2009 18:24:53 +0000

-Έχω ένα πρόβλημα. Κάνω 500 πράγματα ταυτόχρονα και χάνω τη μπάλα. Αφήνω το ένα, πιάνω το άλλο, ξεχνάω αυτό που έκανα πριν, ξεκινάω άλλο, και τελικά δεν ολοκληρώνω τίποτα.

-Βάλε Windows. Θα δεις που δε θα μπορείς να κάνεις πάνω από δύο ταυτόχρονα.

Οπτικοακουστικά ’00s

mafy — Wed, 18 Nov 2009 21:01:12 +0000

Jordi Costa (κριτικός κινηματογράφου): “Αυτό που χαρακτηρίζει αυτή τη δεκαετία είναι ότι ξεκίνησε με την 11η Σεπτεμβρίου, τελείωσε με τον Ομπάμα, και στο μεσοδιάστημα υπήρξε μια υπερβολική ποσότητα από βίντεο με αστεία γατάκια στο Υoutube.”

Το διάβασα εδώ και μετά το άκουσα εδώ.

Και κάτι τελευταίο

mafy — Sat, 31 Oct 2009 22:18:21 +0000

Το θέμα αυτού του μπλογκ είναι ο τουρισμός. Ο τίτλος είναι ένα επίσημο σλόγκαν από την εποχή που η φρανκική Ισπανία έκανε ένα άνοιγμα και προσκαλούσε τουρίστες στα εδάφη της. Είναι μία ενδιαφέρουσα ιστορία, όμως κάθε πράγμα στον καιρό του. Προς το παρόν να μια ειδησούλα από τη χθεσινή εφημερίδα, γιατί τις άλλες δύο δεν τις βρήκα στη μορφή web (muy mal, público), στην έντυπη έκδοση ήταν στα φύλλα της “επικαιρότητας” (actualidad).

Να τη λοιπόν: Εκατό καταστήματα ταξιδειωτικών γραφείων κλείνουν κάθε μήνα στην Ισπανία.

Nα και ένα τραγουδάκι, χωρίς βίντεο δυστυχώς:

Και για να μην ξεχνιόμαστε

mafy — Sat, 31 Oct 2009 19:52:46 +0000

Πάω να ακούσω λίγο punk να ηρεμήσω.

Άσπρη κατσαρίδα.

Η Ισπανία είναι διαφορετική II

mafy — Sat, 31 Oct 2009 19:11:53 +0000

Μετά βέβαια διάβασα και την είδηση στην διπλανή σελίδα και μου έφυγε η πολύ χαρά. Το Κονγκρέσο σκληραίνει το νόμο που ορίζει τα διακαιώματα και τις ελευθερίες των μεταναστών εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Από 40 γίνονται 60 οι μέρες κράτησης πριν από την απέλαση, και σκληραίνουν οι όροι για την “οικογενειακή επανένωση”, ένα δικαίωμα που αναγνωρίζει πλέον ο νόμος στα ανήλικα ή με αναπηρίες παιδιά, στους συζύγους και τα σκουραίνει με τους γονείς των μεταναστών που έχουν μείνει έναν χρόνο και έχουν άδεια για έναν ακόμα. Υπεύθυνοι για τους ανήληκους μετανάστες χωρίς χαρτιά θα είναι οι ΜΚΟ. Αυτά και άλλα πολλά τα οποία βαριέμαι να γράψω.

Η Ισπανία είναι διαφορετική. (Από αυτήν που γνώρισα.)

Η Ισπανία είναι διαφορετική.

mafy — Sat, 31 Oct 2009 18:38:38 +0000

Χθες διάβασα μια είδηση που με έκανε να νιώσω καλά. Η κυβέρνηση θα διορθώσει το σχέδιο επιμόρφωσης άνεργων αποφοίτων πανεπιστημίου που παρουσίασε τον Αύγουστο και θα δώσει το δικαίωμα και στους ξένους να πάρουν μέρος στο πρόγραμμα. Στο αρχικό σχέδιο, σύμφωνα με τα στοιχεία Εθνικού Ινστιτούτου Στατιστικής, 63.000 ξένοι που πληρούσαν τις προυποθέσεις για να τους χορηγηθεί η υποτροφία των διδάκτρων ενός μάστερ σε κρατικό πανεπιστήμιο απορρίφθηκαν.

Το σχέδιο δε με αφορά προσωπικά, αν και είμαι άνεργη, γιατί ζητάει να έχεις δικαίωμα επιδόματος ανεργίας μέχρι τη λήξη των σπουδών και το δικό μου επίδομα το έχω εξαντλήσει. Η καλή μας η κυβέρνηση όμως επειδή είμαστε μιλιούνια αυτοί που δεν έχουμε ούτε δουλειά και έχουμε εξαντλήσει το επίδομα αποφάσισε να μας δώσει 420 ευρώ στον καθένα για να μη βγούμε στους δρόμους και κλέβουμε να φάμε. Πράγμα που ήδη γίνεται. Πάει ο άλλος ο κακομοίρης και ληστεύει την τράπεζα γιατί πεινάει και τα γυρνάει πίσω μετά γιατί δεν μπορεί να τα κρατήσει. Το είδα φευγαλέα σε οθόνη τηλεόρασης, σε μία από αυτές της εκπομπές επικαιρότητας των μικρών ειδήσεων που είναι γεμάτη από αυτές η ισπανική τηλεόραση.

Εγώ που λες αποφάσισα να γραφτώ στα ισπανικά αντίστοιχα των ΙΕΚ και είμαι πολύ ευχαριστημένη μέχρι τώρα. Αλλά μέχρι να γραφτώ μου έβγαλαν την πίστη. Στις 2 Σεπτεμβρίου άρχιζαν οι εγγραφές, έπρεπε να αρχίσω τη διαδικασία της επικύρωσης του απολυτηρίου μου και να κάνω την αίτηση στο ίδρυμα. Η αίτησή μου απορρίφθηκε σε δύο περιστάσεις γιατί στην αίτηση μου είχαν βάλει αυθαίρετα βαθμό απολυτηρίου 5 -γιατί έτσι κάνουν με τους ξένους!- και έπρεπε μόνη μου να ψάξω να βρώ ποιός δημόσιος υπάλληλος ξέρει το λόγο που γίνεται αυτό (σε δύο δημόσιες υπηρεσίες που βρίσκονται στα 60 χιλιόμετρα από το σπίτι μου) τελικά δεν τον εντόπισα γιατί την τελευταία μέρα των εγγραφών πέρασα από το σχολείο για να δω αν με είχαν κάνει δεκτή ως επιλαχούσα και αυτή τη φορά ήμουν τυχερή. Έπρεπε να γραφτώ αμέσως και να πάω την επόμενη μέρα στην τάξη γιατί τα μαθήματα είχαν αρχίσει εδώ και δύο εβδομάδες.

Έτσι και έγινε. Κάποια στιγμή όμως, όταν θα έχω το χρόνο και τη διάθεση θα ψάξω να βρω αυτόν το δ. υπάλληλο και θα πράξω αναλόγως. Προς το παρόν προσπαθώ να καλύψω το χαμένω χρόνο μαθημάτων. Μετά από μένα γράφτηκαν κι άλλοι, παιδάκια που περίμεναν τα τελευταία αποτελέσματα για να δουν αν υπήρχε κάποια θέση για αυτά στο πανεπιστήμιο. Το πτυχίο του ΙΕΚ τους δίνει τη δυνατότητα να μπουν σε συναφές τμήμα πανεπιστημίου αν θελουν, και φυσικά θα μπορούν ταυτόχρονα να δουλεύουν πάνω στο αντικείμενό τους έχοντας την πιστοποίηση κατάρτησης. Καλή ευκαιρία μου φαίνεται.

KΑΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΟΣΟ PUNK

mafy — Tue, 13 Oct 2009 17:40:43 +0000

Ήρθε η ώρα να ακούσουμε τους Le Punk

(Κρίμα που ο τελευταίος τους δίσκος ήταν τόσο ανάλατος.)

Ζήτω το έθνος

mafy — Mon, 12 Oct 2009 20:18:43 +0000

Το αντιτουριστικό blog για την Ισπανία επιστρέφει για να γιορτάσει την “ημέρα της ισπανικότητας” με ένα επετειακό κείμενο γεμάτο Je me souviens.

Θυμάμαι λοιπόν την πρώτη φορά που κατάλαβα πως η 12η Οκτωβρίου είναι αργία επειδή ήταν εθνική εορτή και γιορτή της Παναγιάς της Pilar, προστάτιδας των ένοπλων δυνάμεων. Ήταν λοιπόν σαν και σήμερα πριν τρία χρόνια που έπινα βερμούτ από τη βρύση και έτρωγα μύδια κονσέρβα σε ένα βερμουτομπάρ στη Μαδρίτη. Δεν ήξερα οτί στους δρόμους της πρωτεύουσας γινόταν παρέλαση, νόμιζα πως ήταν αργία για χάρη της Παρθένου (για μία ακόμη φορά) και τίποτα παραπάνω. Είχα ξεχάσει πως είναι οι εθνικές γιορτές και ξαφνικά βλέπω να μας την πέφτουν στο μπαρ ορδές σημαιοκρατούντων και σημαιοστολισμένων οικογενειών. Με καλύτερη μια κυρία γύρω στα 50 που είχε ντυθεί η ίδια σημαία της Ισπανίας.

Ήταν η αποκορύφωση του κιτς, μια απόλαυση να τη βλέπεις. Φθσικά οι Ισπανοί της παρέας νιώθοντας ντροπή για τη συμπατριώτισσά τους απορούσαν που το έβρισκα αστείο. (Αλλά ήταν: Κόκκινο ταγεράκι, κίτρινη μπλούζα και παπούτσια, κιτρινοκόκκινη ομπρέλα, σκουλαρίκια και βραχιόλια.) Νομίζω πως συνέβαλε το γεγονός πως ενώ με τις παρελάσεις και την επετειακή ατμόσφαιρα φρικάρω στην Ελλάδα, εδώ μου φαινόταν τόσο εξωτικό και κιτς που με εξίταρε απίστευτα. Ήθελα να βγω στους δρόμους να δω τους Ισπανούς να γιορτάζουν την ισπανικότητά τους. Τι άλλο να κάνουν εκτός από το να πίνουν βερμούτ από τη βρύση και να τρώνε μύδια κονσέρβα; Να υπήρχαν κι άλλες γυναίκες-σημαίες εκείς έξω;

…………………………………………………………………………………………………………………………………………….

Πέρασε ο καιρός και έφτασε η επόμενη χρονιά. Τότε λοιπόν συνέβει κάτι το ανήκουστο. Μία ημέρα πριν από την εθνική γιορτή ο αρχηγός του δεξιού κόμματος Partido Popular (PP), Mariano Rajoy πιάστηκε να λέει, καθώς πίστευε πως τα μικρόφωνα ήταν κλειστά: “Έχω και την παπαριά την παρέλαση αύριο”. Και δυστυχώς ως ο αρχηγός της δεξιάς παράταξης ήταν ο ίδιος που την προηγούμενη χρονιά καλούσε τους όλους τους Ισπανούς να πάνε στην παρέλαση για να γιορτάσουν οτί είναι Ισπανοί και όχι τίποτες ξένοι.

Από τότε λοιπόν άρχισα να τον συμπαθώ αυτόν τον κυριούλη, με αποτέλεσμα να προκαλέσω την οργή των φίλων μου, που δεν ήθελαν να το ακούν ούτε για αστείο. Αλλά ειλικρινά μου είχε φανεί τόσο ανθρώπινο τότε. (Εκτός του ότι αποτελεί την πιο λογική κουβέντα που τον έχω ακούσει να λέει τόσα χρόνια.)

Και φτάνουμε στο σήμερα, 12 Οκτωβρίου 2009 και η Ισπανία γιορτάζει την ισπανικότητά της και την Παναγιά Pilar, προστάτιδα των ενόπλων δυνάμεων δυο μέρες μετά από την ταφή του 23ου στρατιώτη που σκοτώνεται στο Αφγανιστάν. Η σοσιαλιστική κυβέρνηση κάνει ηλίθιες δηλώσεις για ηρωικό θάνατο στο καθήκον και η μανούλα του παιδιού να λέει πως τους λένε ψέματα. Πως τα στέλνουν στον πόλεμο και τους λένε πως θα πάνε σε ανθρωπιστική αποστολή. (Είχα την εντύπωση πως εδώ που φτάσαμε το ξέρει ο κόσμος όλος οτί εκεί γίνεται πόλεμος, αλλά την πίστεψα αυτή τη γυναίκα.) Ο Mariano Rajoy που υποστηρίζει τη σοσιαλιστική κυβέρνηση στην απόστολή στο Αφγανιστάν, ζήτησε να είναι πιο προσεκτικοί. Τα ΜΜΕ ασχολούνται με τους πειρατές που ξαναέσκασαν μύτη πριν καμια βδομάδα και ο Ομπάμα κέρδισε το Όσκαρ ειρήνης. Και του χρόνου.

ΣΗΜΕΡΟΝ

mafy — Thu, 02 Apr 2009 16:41:07 +0000

Especial G20

¿Cuánta muerte más va a costar este simulacro?

¿Cuánta soledad cabe aún en la palma de mi mano?